Het geweldige leven in Zwolle

Het is knus onder de Peperbus

Tuesday, 31 May 2005

Op http://www.vadesto.nl/top-sport-team-tijdrit-19-mei-2005.html blijkt  dat ik op de dellenweg bij de 34 snelste amateurs A behoor. =ZOEF=

posted by: daniel_hoenderdos at 11:51 | link | comments (1) |

Monday, 30 May 2005
Dier van de week: Archimedes de kater

Oe! Skattig
Archimedes de kater, geboren 1 mei 2005 (de dag van de arbeid) zwaait de wereld
vrolijk tegemoed. Foto: Mascha Bredenhoff.

posted by: daniel_hoenderdos at 13:26 | link | comments (3) |
dier van de week

Sunday, 29 May 2005
De kat Archimedes

Koos vindt Archimedes maar een rare naam voor een kat. Een betoog om aan te tonen dat dit niet zo is.

De antwoorden die je in je leven vindt, zijn lang niet zo interessant als de vragen die je hebt gesteld. Dit aforisme zal ongetwijfeld een miljoen keer eerder, door een miljoen anderen zijn opgetekend, maar dat ik het nu schrijf, maakt het niet minder waar.

Als je iets niet begrijpt, gaat vragen stellen eigenlijk vanzelf. Wat gebeurt er in mijn benen als ik heel hard fiets? Hoe komt het dat zeep mijn handen sneller schoonmaakt dan gewoon water? Waarom is iedereen gelukkiger als de zon schijnt?

Het is een feit dat kleine kinderen meer en vooral interessante vragen stellen dan pubers. Denk alleen maar aan het aandoenlijke meisje dat alles wil weten van haar rundvlees. Of je nichtje van acht die nu ze kan lezen niet meer uit de Kijk is weg te slaan. ‘Jij kan meer vragen stellen dan tien wijzen kunnen beantwoorden’, aldus mijn tot wanhoop gedreven moeder toen ik acht was. Ik ben een nieuwsgierig ventje. Dodelijk voor de nieuwsgierigheid is platte kennis. Een kind dat vraagt hoe het komt dat de lucht blauw is, en niet oranje met stippen, moet je niet vermoeien met een suf  verhaal over het doorlaten en opnemen van licht. Die moet je kritisch maken. Wie te veel juiste antwoorden krijgt, ontbeert op den duur de mogelijkheid om deze zelf te formuleren. Daarom zijn katten ook zo slim.

Archimedes de katerEen kat heeft geen moeder die hem of haar vertelt dat de zon een ster is waar wij omheen draaien, en dat sterren een grote bol met gas is die waterstof in een constante fusie omzet in allemaal andere elementen waarbij warmte en licht vrijkomt, en dat dat licht na acht minuten op de aarde botst en ozon en et cetera. Maar ik ben er heilig van overtuigd dat er een moment komt in het kattenleven dat het beest zich afvraagt: tjonge die zon toch. Poezen zijn daarom nieuwsgierig. Poezen onderzoeken. Poezen willen weten. Nieuw speeltje? Even kijken. Wat zit er in dat kastje? Wat is er achter de horizon? Niemand die het ze vertellen kan, dus gaan ze zelf kijken. Katten zijn wetenschappers pur sang.

Het is niet toevallig dat de oude Egyptenaren, die voor de Griekse beschaving de belangrijkste vragen stelden, de kat als heilig beschouwden en begonnen het beestje te domesticeren. In Alexandrië, de hoofdstad van het Egyptische rijk, bezat de grootste bibliotheek van de klassieke oudheid. De boekencollectie van Aristoteles zelve was de basis van de verzameling van ruim 500.000 boekrollen die ongeveer achthonderd jaar na de oprichting van de bieb in de brand gestoken zijn omdat een christelijke Romeinse keizer vond dat alle heidense tempels moesten worden afgebroken en zodoende een van de eerste beeldenstormers aller tijden werd. De katten huilden.

Archimedes, natuurfilosoof, mathematicus, fysicus en uitvinder van allerhande oorlogstuig en (mijns inziens niet toevallig) katrollen, studeerde in Alexandrië. Hij stelde zich enorm veel vragen en loste ook een aantal moeilijke zaken op. Het bekendste verhaal is natuurlijk de ontmaskering van de gouden kroon van koning, die niet van massief goud kon zijn en was verzilverd om zodoende op de kosten te besparen. Zittend in bad realiseerde Archimedes dat de opwaartse kracht die een lichaam in een vloeistof ondervindt is gelijk aan het gewicht van de verplaatste vloeistof (de wet van Archimedes). Naakt en enthousiast over de oplossing riep hij: "Eureka, eureka!". ("Ik heb het (gevonden), ik heb het (gevonden)!")

Archimedes was een menselijke kat. Hij was niet bang dingen te onderzoeken en vrij te denken. Dit kon hij waarschijnlijk omdat er niemand was die antwoorden kon geven op zijn vragen. Hij was zelf in veel gevallen de eerste die ze stelde en in ieder geval de eerste die de moeite nam ze te beantwoorden. En gelijk een echte kat heeft hij veel van de dingen die hij ontdekte, bedacht of uitvond nooit vastgelegd in heldere geschriften. Historici zullen zeggen dat dit komt omdat het ambacht van mechanicus of ingenieur in laag aanzien stond, maar wij weten beter. Archimedes was een kat, en katten weten dat vragen stellen belangrijker is dan ze beantwoorden.

posted by: daniel_hoenderdos at 11:11 | link | comments (3) |

Wednesday, 25 May 2005

Dames en Heren, zaterdag 11 juni  is sporttechnisch gezien een belangrijke dag voor de LIZ'ters onder ons. K00s zal de halve marathon van Zwolle hollen, en ondergetekende rijdt de Omloop van Stadshagen. Wie komt ons aanmoedigen, vooruitschreeuwen, toejuichen et cetera?
De omloop van Stadhagen begint om 14:30 en gaat over 92 kilometer (reken op iets meer dan twee uur wielerspectakel) en de halve marathon om 20:15.

posted by: daniel_hoenderdos at 10:54 | link | comments (5) |

Bomen

De Boomen die ick sie
Van d’ aerd ten hemel gaen met uytgestreckte armen
Zijn als de Goddeloos’ in nood, die opwaerts karmen
En weten niet tot wie

Voor iedereen die bovenstaande regels van Constantijn Huygens niets zegt: gisteren zijn sterreporters Marijn P. en ondergetekende wezen poëziewandelen op het Engelse werk. Een dinsdagavond goed besteed. Een vierdejaars biologie studente die op de keper beschouwd niets meer van bomen wist dan P. of ondergetekende en haar verhaaltje uit een mapje volgetikte A4-tjes oplepelde leidde ons tussen de beuken, moerascypressen en platanen van dichter naar dichter. Het eerste meisje, onder de koningin van het woud gezeten, had ik terplekke kunnen zoenen, zo aandoenlijk was ze terwijl ze Gorters neologismen opfemelde.

Het thema van de strompeltocht was bomen. Af en toe droeg een student een gedicht van eigen makelij voor, maar meestal moesten we het doen met de Koplands, de Coninks en de Emmens onder ons. Bijzonder gecharmeerd was ik van Jaques Charpentreau’s L’arbre, een vers waarin het nut van de boom in het stadse milieu onder de loep wordt genomen.

L’arbre tout seul, a quoit sert-il?

Il suffit de le demander
A l’oiseau qui chante a la cime.


Als columnist schreef ik ooit over de treurwilg, een der fraaiste bomen, maar als versjesbakker heb ik mij nog nooit aan het thema bomen gewaagd. Daarom heden een poging.  Het is een pamflet ter bevordering van de reislust, alsmede een statement tegen de beteuling van de nieuwschierigheid.

Als een zachte wind waait ruisen de bomen
Zij zuchten altijd vermoeid
Naar hen luister ik dan geboeid
Naar ‘t bos zal ik altijd terugkomen

 ‘Zij hebben zich weer met ons bemoeid’
verzuchten de eind’loze zomen
‘zij proberen ons te betomen’
de mens wordt door hen verfoeid.

De horizon is voor hen een mysterie
Zij staan daar zo vast in de grond
En dus openen zij zuchtend hun mond
Om te vertellen van hun miserie

‘Zijn wij dan eind’lijk groter gegroeid
Worden we door de mensen  gesnoeid!’

posted by: daniel_hoenderdos at 10:16 | link | comments (2) |

Monday, 23 May 2005

Hier kun je foto's bekijken van de eindpresentatie van de vooropleiding van de Koningstheaterakademie (dit om het woord Koningstheaterakademievooropleidingseindpresentatie te vermijden). O, wat zijn we mooi!

posted by: marijn at 14:50 | link | comments (3) |

Friday, 20 May 2005
Findus de schwalbekoning

In het kleine jaar dat Findus bij mij heeft gewoond, heeft hij duidelijk te veel voetbal op televisie voorbij zien komen. Dat bleek woensdagavond al, toen ik me met fris en chips voor de televisie had gesetteld om de EUFA Cup-finale tussen Sporting Lissabon en CSKA Moskou (uitslag 1-3) te kijken. Findus kwam met zijn bekende tijgerhobbelloopje in beeld lopen (niks aan de hand zou je zeggen), alvorens met een langgerekte miauw ter aarde te storten, twee keer door te rollen en zijn pootje theatraal in de lucht te zwaaen. Een echte schwalbe! De kattenversie van de stervende zwaan! Ik was echt ontroerd.

Wat ook nog belangrijk is: woensdag wordt Findus 1 jaar. Wie langs wil komen is bij deze uitgenodigd.

(Lezersvraag: wie zijn de twee zichtbare voetballers op de foto, en in welke wedstrijd is deze genomen?)

posted by: k00s at 13:54 | link | comments (2) |

Thursday, 19 May 2005
Voor eenieder die van het leven baalt...

...trekt u op aan het feit dat u nog altijd zinniger bezig bent dan deze meneer.

posted by: daniel_hoenderdos at 10:03 | link | comments (1) |

Wednesday, 18 May 2005

Omdat een link fijner is als je er op kunt klikken en ik niet weet hoe je een klikbare link maakt in een comment post ik bij deze, als reactie op het verhaal van Koos hieronder, een link naar de uitzending van Gewe(e)st met onder andere een filmpje over Het Graf van de Neger. (helemaal aan het eind)

tadaaa!

posted by: elies at 14:44 | link | comments (1) |

Tuesday, 17 May 2005
Grafdag

Achter huize Arnichem ligt een negerslaaf begraven. Althans, misschien, deels, of helemaal niet (meer). Voor zestig cent brengt journalistiekstudent/veerman Koen Olav je naar de overkant van de Vecht, waar een allegaartje van boeren, kunstenaars en natuurliefhebbers tegenwoordig het kasteeltje bewoont. Een ander allegaartje, van LIZ´ers en sinds-kort-Bijlmerbewoner Arne fietste er op de tweede pinksterdag naartoe.

In het stukje bos waar de twee zuilen van het grafmonument staan, hangt een lububere sfeer. Even verderop valt zelfs een hippietrip te beleven, op een schommel die temidden van hulststruiken en vergeet-mij-nietjes tussen twee beuken is opgehangen. Roy krijgt spontaan aandrang om drugs te gaan beleven in deze vreemde omgeving, en Elies omhelst bomen. De neger blijft in elk geval een mysterie. Waarschijnlijk was het niet eens een neger. Er staat een inscriptie op een zuil in het Latijn, die verteld dat Lepejou, bijgenaamd Apolloon, werd geboren op het eiland Celebes. Vanwege zijn verdiensten aan zijn heer kreeg hij na zijn dood in 1828 dit ongebruikelijke eerbetoon. Maar wat die verdiensten inhielden, weet niemand. Sommigen zeggen dat hij het leven van zijn heer, Zwollenaar Joan Hendrik Tobias, zou hebben gered in Nederlands-Indie. In 1979 werd het graf geschonden. De schedel zou zijn meegenomen, maar het enige spoor dat de dader achterliet was een voetafdruk.

Ook de caravan van Marijns ouders op de Agnietenberg was onderdeel van de tour. Eerste opmerking van de LIZ´ers (altijd oog voor detail) was: ´Blauwe Dreft!´. Och mensen, Zwolle is mooi!

posted by: k00s at 12:53 | link | comments (2) |

Monday, 16 May 2005
Whaaa

Die another day is echt een stuitend slechte film!

posted by: daniel_hoenderdos at 20:25 | link | comments (3) |

Thursday, 12 May 2005

"Koersen, da's stoempn toda ge nie wét vanof welken parochie ge zijt." - Briek Schotte

posted by: daniel_hoenderdos at 21:38 | link | comments (4) |

Lekkâh gek

Wie komt er over een half uurtje mijn variatie op zabaglione eten? Cholesterolbommetje ja, maar oe! Wat lekker!

posted by: daniel_hoenderdos at 16:35 | link | comments (2) |

= spotlijster!

De mockingbird is ...  de spotlijster en niet, zoals Koos afgelopen zondag veronderstelde de nachtegaal (= nightingale). De Latijnse naam is mimus polyglottos en hoe hij klinkt kun je hier horen. Ik begrijp die Rotterdammers van Roots Syndicate wel in hun keuze voor het Engels, want Spotlijsterheuvel klinkt niet zo hitgevoelig.

posted by: marijn at 15:22 | link | comments (4) |

Webkim is grappig

Op zoek naar de juiste vertaling van 'mockin' bird' kwam ik dit tegen.

Naïeve icq-er
- Hoi Kim.
- Hoi.
- Hoe gaat het?
- Slecht.
- Euh... Oh. Hoezo?
- Nou, mijn geadopteerde gehandicapte stiefbroertje heeft net een aanval gehad, ik ben van de trap gevallen, m'n fiets is gejat, de sex-change van m'n tante is mislukt en ik ben ongeneeslijk ziek.
- Dat meen je niet..!
- Ik ben bang van wel. Tja...
- Sorry, ik weet even niet meer wat te zeggen...
- Dat hoor ik wel vaker ja. Is ook logisch...
- Hoe lang heb je dan nog te leven?
- Als ik geluk heb nog wel even. Maar precies weet ik het niet.
- Jeetje. Ik zit hier met de rillingen op m'n rug.

posted by: marijn at 15:12 | link | comments (1) |

 

About me

User: elies

  • Contact me
  • My profile
  • Linkme

 My profile Contact meelies
 My profile Contact mebiska
 My profile Contact mek00s
 My profile Contact memango
 My profile Contact memarijn
 My profile Contact memascha
 My profile Contact meRoy

Counter

visited *loading* times


Free counter and web stats