Het geweldige leven in Zwolle

Het is knus onder de Peperbus

That does it!

Toen ik hier terecht kwam wist ik het zeker: ik ga nu de krant lezen in het park!

posted by: daniel_hoenderdos at 13:48 | link | comments (9) |

Levenslang

‘De terroristische aanslag op van Gogh heeft in de samenleving grote gevoelens van angst en onveiligheid te weeg gebracht.’

Een citaat uit de uitspraak van de rechtbank van Amsterdam, bij monde van Udo Willem Bentinck, gisteren. Grote gevoelens van angst. Is er soms iets mis met mij?

Toen ik die ochtend wakker werd, ergens tussen 8 en 9, want dan word ik bijna altijd wakker, en ik de koffie had aangezet nog voordat ik bij de teevee (ik placht voor het ochtendblad te lezen, het journaal te kijken, hoewel ik mij terwijl ik dat doe altijd afvraag waarom) was, kwam het nieuws dat van Gogh was doodgeschoten/stoken. Mijn moeder belde mij op en bracht het met de woorden: “Ze hebben hem te pakken genomen.”

Mijn moeder, een wijze vrouw, bracht het met onderkoelde woede. Ze, de geitenneukers, de baarden, de heidenen, de anderen. Ik wil niet zeggen dat ik Mohammed B. groot gelijk gaf – daarvoor ben ik inmiddels veel te genuanceerd, maar ergens kunnen we rustig zeggen dat van G. de moord over zichzelf afriep.

Hoe dan ook, ik sidderde noch beefde. Eigenlijk vond ik er maar weinig van (dat gebeurt me zelden). Over de moord op Fortuyn had ik een duidelijke mening, over 9/11 ook. Over de meeste dingen wel, maar dit vond een dermate achterhoede gevecht tussen twee facties binnen de maatschappij waar ik feeling mee noch zicht op heb (metrocolumnisten en geschifte godsdienstfanatici) dat ik er geen zinnig woord over uit kon brengen behalve: ‘Je kon erop wachten.’

Eigen schuld, dikke bult. Je kunt niet verwachten dat mensen de diepe beledigingen en treiterige denigrerende toon van de stukken blijven slikken. Als ik mijn kat Archimedes consequent aan zijn staart trek, bijt hij me op den duur ook in de neus. Iets anders kon ik er niet over voelen. Ik las en lees de metro niet en of Mohammed B. nu levenslang in de gevangenis zit, of zijn dagen slijt in een flatje in de Bijlmer zal mij ergens ook aan mijn derrière oxideren: de kans is even groot dat ik hem ooit zal tegenkomen. Natuurlijk is het prettiger voor de familie dat hij in het cachot mijn belastinggelden zit op te souperen met het zoeken naar leipe passages in leipe boekjes, maar het raakt mij op persoonlijk vlak minder dan nieuwe schoenen kopen.

En nu is mijn vraag, spoor ik wel?

posted by: daniel_hoenderdos at 09:48 | link | comments (19) |

l33t0r h4xx0r

http://deathball.net/notpron/notpron.htm

Meer verklap ik niet. Ik ben al op level 7. Maar nu ga ik slapen. (Dat wordt een bladwijzertje maken dus.)

posted by: daniel_hoenderdos at 21:19 | link | comments (2) |

mmmmmmmmmmaan

 Voor de lunair ingestelde mensch: moon.google.com Ook voor mij zeer interessant, kijk maar eens wat er gebeurd als je maximaal inzoomd.

posted by: daniel_hoenderdos at 12:40 | link | comments (7) |

De geruchten die je hebt gehoord zijn waar. Het is zomer.
De zomer is met afstand het fijnste jaargetijde. Lekker buiten zijn,  zwemmen en ravotten, tot diep in de nacht op terrasjes zitten, luieren, de vlegel uithangen, enfin, het betere leven. Nu leek het mij gezellig om ook nog even naar zee te gaan. Voor sommigen van ons - lees: ondergetekende - is de zee een periodieke levensbehoefte. Ongeveer drie a vier keer per jaar moet ik even naar  zee. Zomers om te zwemmen en naar schaarsgeklede meisjes te kijken, in de herfst om uit te waaien en berenburg te drinken en mijzelf een heuse zeerob te voelen.
Het leek me dan ook een goed (lees briljant) plan om deze augustus nog een weekeindje met tent en slaapzak naar Ameland te crossen om aan een gezonde dosis zeelucht te komen, alsmede de locale horeca aangenaam te verassen met mijn opluisterende aanwezigheid.
Nu is de logische vraag: wie wil mee? Het weekeind dat mij het beste uitkomt is dat van 19, 20 en 21 augustus. Ik hoor het wel en wellicht tot ziens op het strand.

posted by: daniel_hoenderdos at 17:13 | link | comments (15) |

Zul je altijd zien. Ga ik kijken naar die o zo gezellige musical van mijn zusje, die daarmee haar jaren op de basisschool afsluit (en denkt daarmee het zwaarste gehad te hebben), zijn de batterijen van de fotocamera van mijn ouders waarmee ik op pad ging na vijf minuten op. Het enige dat ik op de plaat heb gekregen -zo bleek thuis- was de blonde blonde kruin van het jochie dat voor me zat, toen de camera kennelijk te laat flitste.

Maar toch, het was een leuke en drukke bedoening, waarbij menig papa, mama, opa en oma een traantje wegpinkten. Ze worden nu toch echt groot hé? Prepuberale jonge mensen op weg naar volwassenheid...
Wat ik ook zag (en natuurlijk al lang wist) is dat zusjelief een innemende bühnepersoonlijkheid bezit, en nog wel eens een hele grote gaat worden in om het even welke tak van performance-art. Dat is denk ik ook wel te zien in bovenstaande archieffoto, genomen tijdens een spreekbeurt vorig jaar over olie en gaswinning op de Noordzee.

Ik voelde me trouwens helemaal op mijn gemak op mijn oude schooltje, waar ook mijn moeder nog een beetje verdwaasd rondliep. Voor de eerste keer in twintig jaar hoeft ze er geen ouderavonden meer te bezoeken, of voor voorleesmoeder te spelen. Ook voor haar was het een beetje afscheid. Voor mij daarentegen was het juist een weerzien. Waar ze me laatst op mijn oude middelbare school niet meer kenden, kwam ik hier juist in een vertrouwd nest terecht. Eén docente (de schat) had zelfs nog een oude anekdote over mij. Ik schijn er ooit een keer met een aangelopen tekkeltje gespeeld te hebben, en de lerares vroeg me: 'durf je dat wel?'. 'Nee', schijn ik toen gezegd te hebben. 'Ik durf zelfs een koe op de mond te kussen.' Hahahaha! Het wijsneusje...

posted by: k00s at 21:26 | link | comments (10) |

Humor om te lachen (2)

posted by: daniel_hoenderdos at 10:03 | link | comments (12) |

Humor om te lachen

 

posted by: wendela at 15:31 | link | comments (7) |

Met jouw liedjes in zijn oor

Fluister JOUW twee favoriete zomersongs in Marc Spitses oor en in een mum van tijd kan er geluisterd worden naar achttien zwoel zinderende, verfrissend fijne, vrolijk feestende, dan wel lekker lome liedjes. Alle afkomstig van de LiZzers, en geplaatst op de enige echte LiZ-zomerceedee. Een cd niet met louter hits, maar wel met de uitgesproken eigenheid van de LiZzers muzikaal verwoord (uiteraard met bronvermelding, inclusief jaartal). Dat wordt nadenken mensen ... Leuk idee? Leuk idee! (met dank aan Spitse)

posted by: wendela at 11:56 | link | comments (39) |

posted by: Spitse at 20:26 | link | comments (9) |

Frank Zappa's 'Watermelon in an easter hay' van Joe's Garage, cd 2, track 6 is de lome aanrader van vandaag. Bij dit geweldige weer hoort dito muziek!

posted by: marijn at 12:38 | link | comments (7) |

marijn = Wendela

Hierboven volgt een verhandeling van Wendela over Zappa. Wendela zit overigens te trappelen om zelf lid te worden. Tot dat een feit is, spreek de wens uit dat de geest die liefde heet ons allen zal leiden en beschermen. Want aan het einde van de weg telt alleen compassie.

posted by: marijn at 12:27 | link | comments (4) |

Bah, het is weer voorbij die mooie vakantie. Gelukkig rijd ik 13 augustus Luik Bastenaken Luik! Wie gaat er mee een weekeindje naar de Ardennen?
(Voor wie wil weten wat ik nu precies gedaan heb in de Alpjes, koopt morgen of overmorgen de NRC.)

posted by: daniel_hoenderdos at 21:13 | link | comments (2) |

De komkommertijd is dan eindelijk toch begonnen. De agenda's raken leeg, scholen gaan dicht, politici gaan op vakantie, musea vullen de tijd met banale exposities als 'stekkerdozen door de jaren heen', en journalisten beginnen steeds zenuwachtiger hun alsmaar leger wordende agenda door te bladeren in de hoop dat er door een mysterieuze hand van god alsnóg iets aan toegevoegd is (Een opening van een speeltuin misschien? Een shantykoor in partycentrum 'De Eendracht'? Het probleem van de hondenpoepoverlast nog maar een keer aankaarten, voor wie het wil lezen?).
En dan, juist als de radeloze journalist met zijn handen in zijn haar zit, de toorn van zijn chef al begint te vrezen en angstvisioenen over de automatenkoffie bij het CWI hem beginnen te teisteren, gaat de telefoon. Het journalistenhart veert op, de zenuwbanen worden geprikkeld door nieuwe energie. Zijn journalistieke drive begint weer te stromen, ineens heeft zijn tot dat moment zo treurende bestaan weer zin. Als een wegkwijnend plantje dat zich weer opricht naar de stralende zon, zo richt onze dappere reporter zich op het nieuws. Niet toevallig gaat dat nieuws over nieuw leven. De blijde boodschap van hoop en verlossing in de vorm van een drieling, het leven geschonken door Christa 16, een Den Hamse zwartbonte dameskoe met een blinkend aureool van vruchtbaarheid.
'Hammer koe Christa 16 bevalt stiekem van drieling'

Komkommertijd, hoera!

posted by: k00s at 13:19 | link | comments (6) |

Uncle Charles

Charles Groenhuijsen heeft een nieuw boekje, Amerikanen zijn niet gek, en dat is een alleszins vermakelijk werkje. Echt diep gaat het allemaal niet. Tot nu toe - ik ben bij pagina 102, vierde alinea, bij 'de betonnen ondergrond' - is het vooral een verzameling rariteiten en malligheden. Echt lollig wordt het wanneer Charles opsomt welke waarschuwingslabels je bij Amerikaanse producten kunt tegenkomen. ‘Achter elke rechtszaak gaan advocaten schuil die daar veel geld mee hebben opgestreken,’ schrijft hij. Lijstje!

‘Niet voor gebruik op de snelweg’ (op een kruiwagen)
‘Niet mee in de tanden boren’(op een boormachine)
‘Kind verwijderen alvorens wagen in te klappen’ (op een kinderwagen)
‘Niet geschikt om mee te vliegen’ (aan een Batmankostuum)

Nog niet genoeg? Check dan dit.

posted by: Roy at 20:07 | link | comments (5) |