Het is knus onder de Peperbus
Jullie kijken natuurlijk ook allemaal regelmatig op nu.nl maar hebben jullie dit ook gelezen:
Big Brother heeft een dag na de start de eerste verrassing gepresenteerd aan de twaalf bewoners. Ralph, de ex-vriend van bewoner Nathalie, werd de dertiende bewoner van het huis. Dit meldt De Telegraaf vrijdag.
en verder:
De programmamakers zijn benieuwd hoe het verplichte samenwonen van de 26-jarige Nathalie, die inmiddels een nieuwe vriend heeft, en Ralph verloopt.
Oh wat vreselijk zou die nieuwe vriend hier al vanaf hebben geweten? Wat vals is het!

Tom de quizmaster, die het bij de combinatie Linux & Linda niet droog houdt, krijgt van LDZ een fijn Linda T-shirt aangeboden!
Zondag overleed Robert Moog. Wie? Robert Moog. Ik vind dat er een genie van ons is heengegaan, al zullen er nog altijd geschokte conservatieven zijn die mij (en Moog) het liefst zouden lynchen.
In een aflevering van RAM – dat ik altijd kijk voor de hilarische gesprekken tussen Arnon Grunberg en Arnon Grunberg, waar dan toevallig iemand bijzit – hoorde ik de uitvinder van de synthesizer een anekdote vertellen over zo’n conservatief. Het betrof een interview dat hij ooit gaf met Sky dacht ik (maar het kan ook een andere zender geweest zijn). Volgens Moog was de tweede vraag van de interviewer: “Mr. Moog, have you got any idea what you have done?”
In de film "The edukators" (gisteren gezien) is een belangrijke rol weggelegd voor het effect van angst op perceptie en bewustzijn. Op een zeker moment zegt een van de protagonisten dat angst deuren van het bewustzijn opent, ervoor zorgt dat endorfines worden aangemaakt, en dat angst een acuut gevoel van NU oproept. Hij suggereert hiermee dat tijdens een angstpiek de mentale luiken openen waardoor ruimte ontstaat voor nieuwe indrukken. De psychologische grenzen verschuiven, en in het verleden vastgeklikte patronen herschikken zich. Deze angst wordt in de film geforceerd opgeroepen door bij rijke stinkers in te breken en meubels te verschuiven. De inbreker beleeft angstige momenten tijdens het inbreken en de huiseigenaar schrikt als hij of zij thuiskomt. Bij dit spel winnen alle partijen want men wordt zich bewust van de mentale gevangenis waarin men existeert.
Zonder al te veel te verklappen (Maar misschien heeft ie-der-een behalve ik deze film allang gezien...) zou je kunnen zeggen het gegeven bewustwording van de mentale gevangenis de rode draad in deze film is. Het angst-spel wordt gespeelt en loopt uit de hand. Uiteindelijk wordt de uitzichtloze situatie opgelost door het omzetten van de spreekwoordelijke knop in het hoofd van de hoofdrolspelers.
Nota bene: Als 11-jarige ben ik ook eens met een vriendje ergens naarbinnen geslopen om alleen maar foto-lijstjes te verplaatsen en wat meubels te verschuiven. Van die hele angst-theorie hadden wij natuurlijk nog geen notie. We vonden het vooral lachuuhh!
Resensie voor dEUS-intimi (niet om door te komen als je de Belgische rockband niet kent, hoe kort onderstaande tekst ook mag zijn)
De nieuwe dEUS is goed te pruimen, maar het is beslist géén In a bar. Slotstuk is Nothing Really Ends, een nummertje dat al jaren geleden op een soort Superhits of dEUS-plaat stond. In zo'n geval laat je je wel heel erg kennen met je artistieke armoede, niet dan? Dat was de hele resensie alweer, groeten!


Zouden Elies, Koos en Marijn potverdrie
hun telefoon op willen nemen?
BVD.
Aaaah wat een gelukkig mens ben ik nu ik een sinaasappelpers heb!

Sommigen van ons slapen. Anderen gaan op poemajacht. Daarom is de poema wat mij betreft dier van de week.


Laat mij heel duidelijk zijn: ik maak hier een gewoonte van. 's Ochtends om kwart voor vier opgestaan en op de veluwe gaan zoeken naar de vermeende poema die zich daar sinds juni ophoudt. Als onsnapte broertjes van Findus, de Dikke en Archimedes niet genoeg reden is om er eens op uit te trekken, doe het dan voor de prachtige zonsopkomst of de landschappen. Toen we om kwart over acht bij Krüller Möller vandaan kwamen, moesten we alsnog een kaartje kopen. 'Goedkoper dan een boete betalen' zei dat vrouwtje nog.
Check hier het hele verhaal. Om internationale redenen wel in het stonecoal english - hopelijk min of meer foutloos.
Wie, net als ik, vandaag de hele dag naar de space-age pop van Enoch Light wil luisteren, omdat deze honderd jaar geleden geboren werd, kan naar Planet Xtabay om een aantal albums te downloaden.
Tip: "Enoch Light - Spaced out" is een leuke instapper!
Ik liep vanavond over het stationsplein en dacht: 'héé, die chick zat net ook in de trein vanaf Amersfoort.' Toen ik op de fiets zat, zag ik haar weer, en later haalde ze me op de fiets in (ik stond bij een stoplicht te wachten). En wie sloot er achter mij aan in de rij bij de Albert Heijn? Ja hoor. Da's toch sterk?

(Deze foto is geensceneerd. Iedere overeenkomst met de werkelijkheid berust op toeval)
Dat het knus is ONDER de Peperbus, dat wisten we allemaal wel, maar wisten we dat het IN en zelfs OP de Peperbus ook gezellig kan zijn (vermits er wijn en plastic bekertjes meegenomen zijn)?
En het is zo simpel: gewoon voor twee euro een kaartje kopen bij de oude mannetjes (basiliekwachters, jaja...) die elke dag tussen één en half vijf de de toren van de Onze Lieve Vrouwebasiliek bewaken. Vervolgens draait het 51 meter lang en 236 traptreden alleen maar rechtsom naar boven, tot de eerste omgang (verder mag helaas niet) waar je met een fijne fles witte wijn hoog boven het plebs uitkijkt dat beneden over de kermis krioelt. Bij helder weer te zien: de Oude IJsselbrug, energiecentrale Harculo, de Koperen Hoogte, de skyline van Staphorst en het vermaledijde Kampen.
een goede film is The Butterfly Effect!!! Ik had er nog nooit van gehoord maar me door mijn nieuwe landgenoten laten overhalen om hem te zien, en het is de beste film in jáááren die ik ooit heb gezien (en deze zin neigt naar een pleologie)!! Ga alsjeblieft die film zien (hij komt uit 2004)!! Hoop alleen niet dat iedereen hem al kent en ik nu achter de feiten aanloop….
Daarnaast nog iets; maandag ben ik teruggekomen van een rondreis door Ecuador met een stel Nederlandse toeristen, en één van de activiteiten was een tochtje (van zo´n 7 uur) op het dak van een trein. Onderweg langs het spoor stonden vaak (arme) kinderen te zwaaien en roepen, en het is hier een sport om die kinderen te verblijden met snoepjes die je naar ze toe gooit. De trein rijdt drie keer per week. Waar ik nog steeds niet uit ben, is of het nou goed of verkeerd is om die kinderen snoepjes toe te gooien. Aan de ene kant vind ik het goed want dan hebben die kinderen ook eens een verzetje, het is drie keer in de week Sint Maarten! En ze hebben verder echt bijna niks. Maar aan de andere kant is het natuurlijk wel gevaarlijk zo vlakbij een rijdende trein (en de berm waar ze in staan loopt omhoog dus als ze vallen liggen ze er al snel onder), en snoep is erg slecht voor hun tanden (tandenborstels? nooit van gehoord). Daarnaast zouden ze de buitenlandse toeristen op de trein kunnen gaan zien als een soort helden, wat ook niet de bedoeling
Wie geeft zijn uitgesproken mening?
PS Ik mis mijn homies to the bone!!! You know who you are.
Anonymous on PJ Harvey - ...
jannoniempje on PJ Harvey - ...
Anonymous on PJ Harvey - ...
Dag en Nacht
Errare humanum est
Fraterhuis
Jannoniempje
kaas
Logisch
Mango
Mascha's Blog
Random Chuck Norris Facts
Spitse.nl
Terrible living in zwolle
Weblog Zwolle
today
September 2009
July 2009
June 2009
May 2009
April 2009
March 2009
February 2009
January 2009
December 2008
November 2008
October 2008
September 2008
August 2008
July 2008
June 2008
May 2008
April 2008
March 2008
February 2008
January 2008
December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
April 2007
March 2007
February 2007
January 2007
December 2006
November 2006
October 2006
September 2006
August 2006
July 2006
June 2006
May 2006
April 2006
March 2006
February 2006
January 2006
December 2005
November 2005
October 2005
September 2005
August 2005
July 2005
June 2005
May 2005
April 2005
March 2005
February 2005
January 2005
December 2004
November 2004
October 2004
September 2004
August 2004
July 2004
visited *loading* times