Het geweldige leven in Zwolle

Het is knus onder de Peperbus

De kat Archimedes

Koos vindt Archimedes maar een rare naam voor een kat. Een betoog om aan te tonen dat dit niet zo is.

De antwoorden die je in je leven vindt, zijn lang niet zo interessant als de vragen die je hebt gesteld. Dit aforisme zal ongetwijfeld een miljoen keer eerder, door een miljoen anderen zijn opgetekend, maar dat ik het nu schrijf, maakt het niet minder waar.

Als je iets niet begrijpt, gaat vragen stellen eigenlijk vanzelf. Wat gebeurt er in mijn benen als ik heel hard fiets? Hoe komt het dat zeep mijn handen sneller schoonmaakt dan gewoon water? Waarom is iedereen gelukkiger als de zon schijnt?

Het is een feit dat kleine kinderen meer en vooral interessante vragen stellen dan pubers. Denk alleen maar aan het aandoenlijke meisje dat alles wil weten van haar rundvlees. Of je nichtje van acht die nu ze kan lezen niet meer uit de Kijk is weg te slaan. ‘Jij kan meer vragen stellen dan tien wijzen kunnen beantwoorden’, aldus mijn tot wanhoop gedreven moeder toen ik acht was. Ik ben een nieuwsgierig ventje. Dodelijk voor de nieuwsgierigheid is platte kennis. Een kind dat vraagt hoe het komt dat de lucht blauw is, en niet oranje met stippen, moet je niet vermoeien met een suf  verhaal over het doorlaten en opnemen van licht. Die moet je kritisch maken. Wie te veel juiste antwoorden krijgt, ontbeert op den duur de mogelijkheid om deze zelf te formuleren. Daarom zijn katten ook zo slim.

Een kat heeft geen moeder die hem of haar vertelt dat de zon een ster is waar wij omheen draaien, en dat sterren een grote bol met gas is die waterstof in een constante fusie omzet in allemaal andere elementen waarbij warmte en licht vrijkomt, en dat dat licht na acht minuten op de aarde botst en ozon en et cetera. Maar ik ben er heilig van overtuigd dat er een moment komt in het kattenleven dat het beest zich afvraagt: tjonge die zon toch. Poezen zijn daarom nieuwsgierig. Poezen onderzoeken. Poezen willen weten. Nieuw speeltje? Even kijken. Wat zit er in dat kastje? Wat is er achter de horizon? Niemand die het ze vertellen kan, dus gaan ze zelf kijken. Katten zijn wetenschappers pur sang.

Het is niet toevallig dat de oude Egyptenaren, die voor de Griekse beschaving de belangrijkste vragen stelden, de kat als heilig beschouwden en begonnen het beestje te domesticeren. In Alexandrië, de hoofdstad van het Egyptische rijk, bezat de grootste bibliotheek van de klassieke oudheid. De boekencollectie van Aristoteles zelve was de basis van de verzameling van ruim 500.000 boekrollen die ongeveer achthonderd jaar na de oprichting van de bieb in de brand gestoken zijn omdat een christelijke Romeinse keizer vond dat alle heidense tempels moesten worden afgebroken en zodoende een van de eerste beeldenstormers aller tijden werd. De katten huilden.

Archimedes, natuurfilosoof, mathematicus, fysicus en uitvinder van allerhande oorlogstuig en (mijns inziens niet toevallig) katrollen, studeerde in Alexandrië. Hij stelde zich enorm veel vragen en loste ook een aantal moeilijke zaken op. Het bekendste verhaal is natuurlijk de ontmaskering van de gouden kroon van koning, die niet van massief goud kon zijn en was verzilverd om zodoende op de kosten te besparen. Zittend in bad realiseerde Archimedes dat de opwaartse kracht die een lichaam in een vloeistof ondervindt is gelijk aan het gewicht van de verplaatste vloeistof (de wet van Archimedes). Naakt en enthousiast over de oplossing riep hij: "Eureka, eureka!". ("Ik heb het (gevonden), ik heb het (gevonden)!")

Archimedes was een menselijke kat. Hij was niet bang dingen te onderzoeken en vrij te denken. Dit kon hij waarschijnlijk omdat er niemand was die antwoorden kon geven op zijn vragen. Hij was zelf in veel gevallen de eerste die ze stelde en in ieder geval de eerste die de moeite nam ze te beantwoorden. En gelijk een echte kat heeft hij veel van de dingen die hij ontdekte, bedacht of uitvond nooit vastgelegd in heldere geschriften. Historici zullen zeggen dat dit komt omdat het ambacht van mechanicus of ingenieur in laag aanzien stond, maar wij weten beter. Archimedes was een kat, en katten weten dat vragen stellen belangrijker is dan ze beantwoorden.

posted by: daniel_hoenderdos at 11:11 | link | comments (3) |

Comments:

#1  29 May 2005 - 17:52

 

Helder. Meer hoef ik niet te weten. Welkom Archie!

Anonymous

#2  30 May 2005 - 12:06

 

Heb je dit nou speciaal geschreven om mij te overtuigen? Want ik blijf het onzin vinden om katten aan mensen te spiegelen. Maar ja, dat jij een kat geen Vlekje, Snoetje, Felix of Dikkie Dik noemt had ik ook wel weer verwacht.

Veel plezier met je pluizeballetje!

k00s

#3  30 May 2005 - 13:23

 

Ik spiegel katten niet aan mensen, dat is inderdaad absurd. Ik toon juist aan dat mensen als katten kunnen zijn - iets dat Louis Couperus bijvoorbeeld ook deed in Noodlot. Dat jijzelf ook een beetje katachtig bent, bewijs je met je eigenwijze reactie. :)
Ik heb trouwens een fototje toegevoegd.

daniel_hoenderdos

Comments: