Je zit er nog steeds mee, he? ;-) Ik in ieder geval niet. Als er maar zou en peper is om over de Wok & Go te doen...

ik streef naar uitsluitsel, waarde collega-die-vandaag-voor-het-laatst-werkt

Foute gok -- het was die ik die bovenstaand comment plaatste. Ik ben echter wel benieuwd naar uitsluitsel m.b.t. bovengestelde, culinaire vraag.

Voorzover ik weet (maar wat weet ik nou van tafelmanieren - zie hoofdstukje Twente) zijn de verdelingen bij zowel de 1-3 formatie als de 3-5 variant respectievelijk peper en zout.

Nog steeds geen idee waarom.

Volgens mij heeft het te maken met de fijnheid van de peperkorrels en zoutkristallen. Peper is namelijk zo fijn, dat het er met één of drie gaatjes al snel genoeg uitkomt, zeker sneller dan zout. Matigen is bij allebei aan te raden, maar als je dan toch moet kiezen welk goedje met minder gaatjes toe moet, ga dan voor peper.

Even wat research gedaan, en het blijkt dat er twee kampen zijn wat betreft deze discussie.

1. Het 'flavour-kamp': deze groep gaat ervan uit dat de meeste mensen over het algemeen grotere hoeveelheden zout gebruiken dan peper in hun gerecht. Zout hoort dan ook in het vaatje met het grotere aantal gaatjes. Eén keer schudden met het zoutvaatje (grotere hoeveelheid) en één keer schudden met het pepervaatje (kleinere hoeveelheid) heeft dan meestal het gewenste effect.

2. Het 'flow-kamp': Zout is zwaarder, en stroomt ook makkelijker uit het vaatje (in tegenstelling wat ik dus net beweerde in een vorig commentaar - hierbij mijn oprechte verontschuldigingen). Daarom moet zout in het vaatje met het minst aantal gaatjes. De hoeveelheid die uit beide vaatjes komt bij een keer schudden is dan ongeveer even groot.

Beide oplossingen zijn dus goed, zolang ze maar consequent worden toegepast. Helpt dit je, Wendela?

Hoe dan ook... Het zijn vaten vol tegenstrijdigheden (pun intended), maar volgens mijn bronnen zit het zout in het vaatje met de meeste gaatjes.

Ziehier bron 1
"Om te onthouden welk strooibusje ik moet hebben bij peper of zout, pas ik het volgende ezelsbruggetje toe. Zout begint met de letter z, de z is de laatste letter v/h alfabet, dus meer letters dan de p van peper. De strooikop van een zoutvaatje heeft meer gaatjes dan de strooikop van het pepervaatje, vandaar."
http://members.chello.nl/r.kuijt/peperenzout.htm

Ziehier bron 2
"Wanneer je zout en peper wilt gebruiken is het een kwestie van opletten. In Ierland zit de zout in de strooier met de minste (1) gaatjes en de peper dus in die met de meeste gaatjes. Net andersom dan in Nederland dus."
http://vanlinde.net/CMS/content/view/126/70/

Juist Gerben. En ik heb nog nooit anders gezien. Zelfs niet in Ierland, maar daar heb ik kennelijk niet goed opgelet.

Maar dan hebben we nog dit probleem:
"De laatste variant betreft een vaatje met gaatjes in de vorm van een S en eentje met gaatjes in de vorm van een P. Ik wil je verzoeken in je onderbouwing van de eerste twee vragen mee te nemen, dat er in het laatste geval nagenoeg evenveel gaatjes in beide vaatjes zitten."

Misschien zijn de gaatjes in de p kleiner?

Of:

Kijk, het gaat om een S. De doelgroep is dus Engelssprekend, en misschien ga ik nu te ver hoor maar Engelsen en Amerikanen staan niet bekend om hun fijne smaak. Dus maakt het ze niet uit hoeveel peper of zout er uitkomt...
nou?

of ... wordt het aantal gaatjes slechts als herkenningspunt gebruikt. Dat zou verklaren waarom het S-vaatje evenveel gaatjes heeft als het P-vaatje.

Zullen we het zusje van Koos danwel Elisabeth hiervoor langs Willem Wever sturen?

Ik ben bang dat mijn zusje daar al een beetje te oud voor is. Ze is al begonnen met alcohol drinken, en dan mag je eigenlijk niet meer naar WW vind ik wel.

Mijn Twentsche roots verplichten ook mij te gaan voor de stelling: hoe meer gaatjes, hoe zouter. De anomalie die kennelijk bestaat tussen de "Twentsche" en "Ierse" indeling kan wellicht verklaard worden door de verschillende smaakconstructies die de regio's - op culinair gebied - met zich meebrengen. Met andere woorden; Twentse gerechten behoeven meer zout, Ierse schotels juist meer peper.
Nu ben ik niet echt bekend met de Ierse keuken, maar de Twensche ken ik wel een beetje. Op Moos, Pelgestensoep, Balkenbrij, Humkessoep, Bakbloedworst of op IJsvogel is zout vaak wel nodig. Peper voegt smaaktechnisch veel minder toe. Weet iemand iets van de noodzakelijkheid van peper in culinair Ierland?

nee, maar ik ben wel onder de indruk van jouw invalshoek, tres culinaire

BTW (= By the Way, ofwel, Belangrijke Toegevoegde Waarde) in Frankrijk passen ze ook de Twensche Methode toe (hoorde ik van een Franse hotellier, maar hij vond het maar een vreemde vraag).

Het houdt ook mij bezig; ik zat nog even te denken over de S en de P. Dat is - denk ik - uitgevonden door mensen die niet wisten wat ze aan moesten met het 1/3- en het 3/5-gaatjessysteem. Mensen zoals jij dus, Wendela.

ik weet waar ik voor kies: 3:5, zout:peper. Ik wilde enkel uitsluitsel. Aangezien die er niet is (zie comment van k00s), ben ik blij met de uitkomst: een boeiend relaas.